04/09/2014
1.Gün Japonya'ya Hoşgeldim!
Evet, sonunda Japonya'ya geldim. Hemen neler yaptığımı yazamadım; çünkü ilk 2 gün o kadar yoğundum ki zaman bulamadım. Japonya biletimi bile çekememişim. 3 Eylül'ün akşamı İzmir'den ilk önce İstanbul'a gittim. Ama şansıma o gün İstanbul'da çok acayip bir yağmur vardı. Şimşekler dibimizde çaktı. 1 saatlik uçuş oldu 1 buçuk saat. İstanbul'a varışımla, Japonya'ya giden uçağın kalkışı arasında zaten 1 buçuk saat vardı. Kaldı mı size 1 saat. Uçağa biniş de 1 saat evvelinden başlıyordu Japonya için. Ödüm bokuma karıştı resmen... Bir de harç pulu diye bir şey varmış. Direkt dış hatlara geçişe almadılar beni.. Haydi!! İlk defa geldiğin Sabiha Gökçen'de koştur dur. Allah'tan sora sora bir şekilde buldum hallettim. Uçağında son çağrısına yetiştim. Hiç bir sorun çıkmadığı için mutluyum :D Bu yüzden de işte önceden dediğim gibi biletimin fotosunu çekemedim.. Biletimden son kalan anı yandaki resim...
Uçağa biner binmez, canım arkadaşlarım(bakın bu lafı çok söylemem değerinizi bilin :P) Funda ile Nevin'in benim için hazırlamış olduğu 'UÇAK' mektubunu okudum. -Bu mektup yazdıkları ilk mektuptur. Benim için önemli olan her günü düşünüp, o 'her günler' için mektup yazmışlar bana kendileri.- İlk mektubunuz fena değildi hani :D Tabi şaka bir yana böyle düşünceli arkadaşlarım olduğu için çok mutluyum. Teşekkür ederim. T.T -
Uçuşa gelirsek uçuşum çok
güzeldi. Yanım boştu ve rahat rahat uyuyarak geldim. THY'ı terlik, çorap, diş fırçası, kulaklık, göz bandı, yastık, pike valla ne varsa verdi. Hiç uçaktaymışım gibi de değildi. İstanbul uçuşundan sonra çok keyifli bir uçuştu. Kalktıktan sonra şöyle bir pencereden baktım ki Aman Allahım! her taraf deniz hiç kara parçası yok :P Koca okyanusun ortasında bir tane gemi vardı sadece...
Hadi Japonya'ya iniş yapalımm!!!
Fazla atraksiyonlu bir video değil şimdiden söyleyim. Boş kalmasın diye Chieko Kawabe'nin Sakura Kiss şarkısını koydum. Ouran High School Host Club'ü izleyenler bu şarkıyı bilir.
Evet!! Şimdi de görelim hava alanının içini..
Daha tatma fırsatı bulamadım. Tatdığımda yorumunu kesinlikle yapacağım. :D
Bu hediyeyi beni karşılamaya gelen Oura-san verdi. Kendilerine teşekkürlerimi iletmek isterim.
İndikten sonra, hemen döviz bürosuna gittim o fotoğrafta görülüyor sol tarafta kalıyor. Kuchikata Sensei'in tavsiyelerini de birbir yerine getidim. Daha sonra hemen koşup danışmaya ankesörlü telefon nerede diye sordum. Havaalanına ilk indiğinizde bulmak isteyeceğiniz birinci şey. Aileler merak ediyor tabi... Japonca'sını ezberlemeden gelmeyin sakın. Japon Dili öğrencileri size sesleniyorum!
Cep telefonunu arayamadım ankesörlü telefondan gerçi ama; yine imdadıma Oura-san yetişti ve telefonunu ödünç verdi.
*Ek bilgi: İlk önce 010-90 yazıp sonra telefonun numarasını yazın.
Benden yaklaşık 1 saat sonra Çinli öğrencilerde aramıza katıldı. Fotoğraflarını çekmedim daha bir gün yüklerim inşallah maşallah :D Önceden Çinli'lere karşı bir ön yargım vardı ama uçtu gitti valla... Şu anda tanışmış olduğum beş Çinli de çok tatlı yardım sever insanlar ... O konulara sonra girerim.
Hep derslerde gördüğümüz JR' ye sonunda bindim. Yandaki de biletim...
Uzun bir yolculuktan sonra(Yaklaşık 2 saat-2 vesayet yaptıkta) Bir sürü Japon bizi karşılamaya geldi. Bir tane de Çinli.Bir arabaya bavullar bir arabaya öğrenciler doluştuk. Gecenin 11'inde başladık ev seçme aşamasına. İki apartman gösterdiler. İlk gördüğümüz apartman çok boğuktu. Çok da kirliydi. Hatta bir dairede pencere bile yoktu. İçeri de hava bile alınmıyordun. İkinci apartman yani 5 çinli ve benim apartmanım. Biraz tenha bir yerde ama, çok ferah bir yer. Karşımda orman var arkamdan da dere geçiyor. Evin içinde de ne ararsan var. Pilav makinesi, televizyon(hatta benim odamda 3 televizyon var. Bolluğun bu kadarı :D), ocak, çamaşır makinesi, buzdolabı, yatak, 2 kitaplık, 1 çalışma masası ve sandalye, CDplayer, mikrodalga fırınım bile var. Hatta yan oda da fan ve saç kurutma makinesi bile vardı. Öğrenciler alıp alıp bırakmış herhalde.. Bolluk ki ne bolluk aman nazar değmesin. Evin fotoğraflarını ayrı bir yazıda göstereceğim daha sonra. Evlerimizi seçtik ve yerleştik. Kirası 32.000 yen yaklaşık 650 lira (oo çok fazla diyorsanız eğer, öpün de başınızın üstüne koyun. Fiyat Japonya'ya göre çok ama çok uygun.Evde bütün ihtiyacım olan eşyalarda bulunmakta.Hatta fazlası bile var.). Kiranın yanında anahtar ve depozito parası falanda ödedik. O da 100.000 yen tuttu yani 2 milyar. Ama Türkiye'ye dönerken 1 milyarını vereceklermiş. Diğer elektrik, su ve gaz parası da benden çıkacak herhalde. Öyle anladım ama yakında görürüz. Aman internetim bedava ya sorun yok :D
İlk gün maceram bu kadardı. 2.günü de yarın yazarım artık. Görüşürüz millet.
Yazılarının devamını bekliyorum bircazchan :))
YanıtlaSilBirnazcığım, çok şirin bir blog oluşturmuşsun. Çok da iyi bir fikir. Yeni maceranı buradan takip edeceğiz artık. Her şeyin yolunda olduğuna çok sevindim. Seninle gurur duyuyoruz. Çok çok da öpüyoruz seni. Japonya'ya bizden selam söyle :)
YanıtlaSilDayıcığım selam !!! herşeyin yolunda olduğuna çok çok sevindim, seninle ne kadar gurur duysak azdır inan... Senin artık yetişkin bir insan olduğunu görmek bana tarifi zor duygular yaşatıyor hem şaşırıyor, hem seviniyor hem de hüzünleniyorum :) Sen de bir gün küçüklerinin büyüdüğünü görünce beni anlayacaksın :) Seni çok seviyoruz, çok çok öpüyoruz, lütfen kendine dikkat et, İzmir'den kucak dolusu selamlar !!!
YanıtlaSilBiz sana yazdık sen de bizi unutma . Afferm kızıma sana her verileni yeme. Bekle bakalım iyi biri olduğuna eminsen yersin.
YanıtlaSilSeni nasıl japonya lara göndereceğim diye düşünüp dururken zamanı geldi ve hayallerine kavuştu. Ben se sana sadece artık bundan sonra önünde açık ve bütün emellerine ulaşmanız dinlemekten başka bir şey kalmadı. Bu bloğu hazırlamaya çok iyi olmuş kendimi senin yanındayım gibi hissediyorum.Bizide japonya dagezdiriyormuşsun hissini verdi ellerine, fikrine, yüreğine ve beynine salık.Allaha emanet ol akıllı kkızımseni çok seviyoruz.
YanıtlaSilmerhaba bana detaylar hakkında biligi verirmisin
YanıtlaSil